زمان تقریبی مطالعه: 3 دقیقه
 

عمرو بن عثمان مکی





عمرو بن عثمان بن کرب مکی (م ۲۹۷ق)، عالم، زاهد، محدث و شیخ صوفیه قرن سوم هجری قمری بود.


۱ - معرفی اجمالی



ابوعبدالله عمرو بن عثمان بن کرب مکی، اهل مکه بود و در همان‌جا سکونت داشت و از کسانی چون یونس بن عبدالاعلی، ربیع بن سلیمان و سلیمان بن سیف حرّانی حدیث شنید. ابوعبدالله به طریقت صوفیه روی آورد و جزء بزرگان و مشایخ آنان قرار گرفت و در این زمینه کتاب‌هایی نوشت. او را عالم، زاهد، محدث و شیخ صوفیه دانسته‌اند که محمد بن احمد اصفهانی و جعفر خلدی از او روایت کرده‌اند. وی در جدّه به امر قضاوت مشغول بود، لیکن به امر جنید از آن شهر اخراج شد و در بغداد سکونت گزید. یک سال قبل از وفاتش به اصفهان سفری کرد و با ابوعبدالله نسّاجی ملاقات نمود و سپس به بغداد برگشت و تا زمان مرگش که سال ۲۹۷ق و به نقلی ۲۹۱ق دانسته‌اند، در همان‌جا زندگی کرد. مکی کتاب‌هایی در تصوف و نوشته‌هایی زیبا در عبارات و اشارات داشته است.
[۹] جامی، عبدالرحمن، نفحات الانس، ص۸۴.


۲ - پانویس


 
۱. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۵، ص۸۱.    
۲. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۲، ص۲۱۸.    
۳. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۴، ص۵۸.    
۴. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۲، ص۲۱۹.    
۵. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۸۰۳.    
۶. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۵، ص۸۱.    
۷. ↑ ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، صفوة الصفوة، ج۱، ص۵۳۱.    
۸. ↑ سلمی، محمد بن حسین، طبقات الصوفیه، ص۱۶۲.    
۹. ↑ جامی، عبدالرحمن، نفحات الانس، ص۸۴.
۱۰. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۱، ص۴۳۳.    
۱۱. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۲، ص۲۱۶.    
۱۲. ↑ ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۳، ص۹۸.    
۱۳. ↑ ابونعیم اصفهانی، احمد بن عبدالله، ذکر اخبار اصفهان، ج۲، ص۳۳.    
۱۴. ↑ ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۳، ص۱۷۰.    
۱۵. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۸، ص۱۰-۱۱.    
۱۶. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۳، ص۴۱۱.    


۳ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۵۸۶، برگرفته از مقاله «عمرو مکی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.